H E L P !  Het dak gaat eraf

Hoe kwamen wij zo om van Noordwijk naar De Ruigenhoek te verhuizen? Dat verhaal vertellen we in dit blog.
In 2005 besloten mijn ouders om naar een appartement te verhuizen. Mijn vader was slecht ter been en het werd hen teveel om op de boerderij te blijven wonen. Jan en ik waren in het begin helemaal niet van plan om naar de Ruigenhoek te verhuizen. Mijn ouders woonden prachtig, maar het pand was nou niet in een hele goede staat. En ik vond het altijd erg donker ’s avonds met de schuren en de stallen.

Naarmate de tijd verstreek, begon het toch een beetje te kriebelen. Wat … als we toch naar De Ruigenhoek zouden verhuizen, hoe zou dat zijn?  En zo kwam het dat wij, vaak tot diep in de nacht, “Ik vertrek” plannen begonnen te maken, met begrotingen en hoe moest het dan verder? De boerderij, mijn ouderlijk huis, konden we ombouwen tot één huis en op het perceel  mochten we een nieuw huis bouwen. We wilden heel graag in het nieuwe huis wonen, maar wat was dan de functie van de boerderij? Daar hebben we veel nachtjes over geslapen.

 

Oh ja, ik wilde wel naar de Ruigenhoek verhuizen, maar … dan wilde ik wel een grote hond. Dat werd onze Casper, een prachtige Hovawart, waar we heel veel plezier aan beleefd hebben. We hadden toen een dwergschnauzer, Milos, die hier ook nog volop heeft rond gelopen. Samen waren het goede erfhonden, die hun werk goed deden door te blaffen als iemand het erf op kwam.

 

De beslissing bij mij om toch te verhuizen was dat ik in Morzine, een bergdorp in Frankrijk was. Ik zat daar boven op een dakterras uit te kijken over de alpen weides en te wachten op de taxi om terug te gaan naar Nederland. Toen dacht ik “Mmm, in Nederland kan ik ook zo’n uitgestrekt uitzicht hebben als ik verhuis naar De Ruigenhoek”. Zo werd het zaadje bij mij geplant om toch te gaan verhuizen.

 

Om het financiële plaatje rond te maken, wilde Jan de boerderij in 1e instantie verkopen, dat wilde ik niet omdat het mijn ouderlijk huis was. Jan kreeg bij een zoveelste bespreking het lumineuze idee om er een groot vakantiehuis van te maken. En wel zo gemaakt dat het niet een groepsaccommodatie zou zijn, maar een gezellig huis waar je heerlijk met je familie of vriendengroep zou kunnen bivakkeren. Het moest een huis worden waar mensen weer verbinding met elkaar zouden hebben, net zoals vroeger bij ons thuis, waar ik fijne herinneringen heb aan het familiegevoel.

 

Zo gezegd, zo gedaan. Nou ja, zo gedaan … dat is niet helemaal waar. De boerderij is helemaal gestript en opnieuw opgebouwd. Mijn ouders hadden aan de rechterkant boven ooit brand gehad, dus die kant was o.k. Echter de linkerkant was erg slecht, zelfs zo slecht dat het hele dak er links af is geweest. Vandaar de titel van dit blog “HELP! Het dat gaat eraf”. Daar hadden wij financieel helemaal niet op gerekend en dat was een grote tegenvaller. Afin, tegenvallers moet je ook meemaken, daar word je sterk van.

 

En nu … zijn wij heel blij met ons landgoedje. Het heeft vele jaren geduurd voor dat we rondom ons huis en de boerderij de tuin op orde hadden. Dat hebben we stukje bij beetje gedaan. Als je hier woont, dan voel je pas wat je nodig qua terras en tuin. En wat wij heel leuk vinden is dat wij een golf balletje kunnen slaan in onze tuin. We zijn helemaal verslingerd aan het golfspel, dat is dus een hele fijne hobby voor ons, zeker omdat we hier kunnen oefenen.

 

En zo leven wij voorlopig nog lang en gelukkig.

Reserveer gelijk!

Deze website maakt gebruik van cookies om de werking van de site te optimaliseren. Tijdelijke cookies worden bij beëindiging van de sessie verwijderd.
Ok